«Απολείπειν ο Θεός…» νυν και πρώην (με την μέθοδο του Κ. Καβάφη)

Γράφει ο Δημοσθένης Π. Δούκας

Σαν έξαφνα, ώρα 8 Οκτωβρίου, ακουσθεί αόρατος θίασος πολιτών να περνά,
με επιλογές εξαίσιες, με απελευθερωμένη την ψήφο τους,
την αυτοδιοικητική τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου που απέτυχαν, τα σχέδια, οι αλαζονίες και τα πάθη σου που βγήκαν όλα πλάνα, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.


Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος κι ας μην είσαι,
αποχαιρέτα την, την Αλεξανδρούπολη και τον Δήμο της, που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς , μην πεις πως ήταν ένα όνειρο, πως λάθεψαν οι πολίτες, πως απατήθηκεν η ακοή σου.


Μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαραλλέος, σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο, κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλά όχι με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους των αποχαιρετισμών των πολιτών,
κι αποχαιρέτα την, την ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ και τον ΔΗΜΟ της που χάνεις!